Wanneer je mantelzorger bent, kan het heel belangrijk zijn om weet te hebben van de grote invloed van je familiesysteem, je kindservaringen en ouderlijke boodschappen uit de jeugdjaren. Maar ook wanneer in jouw leven bepaalde thema’s steeds terug blijven komen, speelt het familiesysteem vaak een bepaalde rol.
In jouw huis van herkomst liggen veel antwoorden verborgen. Het huis van je familie, waar je bij hoort. En bij blijft horen, ook al ben je al lang geleden weggegaan. Door aan te nemen, kan jouw zoektocht stoppen. Zoeken wat er niet was, is niet nemen. Het vinden is het nemen, in plaats van zoeken. In het aannemen, neem je alles of niets.
Bij allerlei grote thema’s in het leven, waar je mee kunt worstelen, speelt vaak een vorm van wat in het systemisch werken loyaliteit wordt genoemd. Bijvoorbeeld: ouders die uitgaan van het idee: wij hebben jou het leven geschonken en alles voor jou gedaan, nu is het jouw beurt. Bij kinderen kan, ook in de volwassenheid, deze eis op terugbetaling van datgene wat onbetaalbaar is heftige gevoelens van schuld oproepen.
Hetgeen hier beschreven staat heeft allemaal te maken met binding. Binding komt voort uit de diepmenselijke behoefte aan fysieke en emotionele verbondenheid; uit het grote verlangen erbij te horen. We kunnen niet anders dan dit toelaten, als mens hebben we daarin geen keus.
Voorbeelden van thema’s waarmee je lastig kunt omgaan, en die kunnen voortkomen uit jouw familiesysteem, zijn o.a.:
• identiteit: wie ben ik allemaal wel niet?
• groei: hollen en stilstaan
• hechting: rouw en verlies, leven en dood, komen en gaan
• loyaliteit: binding en heimwee in een partnerrelatie, tussen kind en ouder
• symbiose: verstrikking, wurging in liefde (blijf een beetje dichter uit mijn buurt
• schuld en onschuld, het geweten, schaamte en vergeving
• autonomie: op weg naar jezelf: verlangen en bestemming
Wanneer in jouw leven bepaalde thema’s steeds terug blijven komen, kan het heel belangrijk zijn om weet te hebben van de grote invloed van ervaringen en ouderlijke boodschappen uit de jeugdjaren. Van jouw plek en de ordening in het familiesysteem. Want dan kun je leren adequaat met elementen als loyaliteit, verantwoordelijkheid, keuzevrijheid en balans van geven en nemen om te gaan.
Mantelzorg en het familiesysteem
“Een jonge vrouw heeft haar leven zo ingericht dat ze vrijwel al haar vrije tijd doorbrengt met het verzorgen van haar ouders die ook niet anders van haar verwachten. Zij motiveert dit met de al jong aangeleerde les: zij hebben mij het leven gegeven, ik moet nu ook iets terug doen. Als gevolg daarvan verliest ze echter wel de mogelijkheid een eigen leven op te bouwen. Door moeder van haar ouders te worden, kan ze niet anders doen dan kind blijven.”
In mantelzorg speelt niet zelden deze vorm (of eigenlijk vervorming) van wat in het systemisch werken verticale loyaliteit wordt genoemd. Ouders gaan dan uit van het idee: wij hebben jou het leven geschonken en alles voor jou gedaan, nu is het jouw beurt. Bij kinderen kan, ook in de volwassenheid, deze eis op terugbetaling van datgene wat onbetaalbaar is heftige gevoelens van schuld oproepen.
Hetgeen hier beschreven staat heeft allemaal te maken met binding. Binding komt voort uit de diepmenselijke behoefte aan fysieke en emotionele verbondenheid; uit het grote verlangen erbij te horen. We kunnen niet anders dan dit toelaten, als mens hebben we daarin geen keus.
Wanneer je mantelzorger bent, kan het heel belangrijk zijn om weet te hebben van de grote invloed van ervaringen en ouderlijke boodschappen uit de jeugdjaren. Want dan kun je leren adequaat met elementen als loyaliteit, verantwoordelijkheid, keuzevrijheid en balans van geven en nemen om te gaan. Elementen die o zo belangrijk zijn in jouw zorgende rol.
Mantelzorger of niet? Wil jij hierover meer weten en het evenwicht herstellen?
Ben je nieuwsgierig naar systemisch werk? Dan is deze sessie voor jou!